Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους!

Μάνος Χατζιδάκις, Το Νησί των Συναισθημάτων


Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.

Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσωΉθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,

«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.

«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.

«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».

«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν έφτασαν στη στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:

«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;

«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.

«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Χριστός Ανέστη!


Αυτά ακούγονταν από όλους νωρίς το πρωί στο σχολείο!!
"Χρόνια Πολλά"!!!
"Χριστός Ανέστη"!!
!

Όταν μπήκαμε στην τάξη, δεν είχαμε και πολύ όρεξη για δουλειά...
μα αυτό το είχε ήδη καταλάβει η δασκάλα μας!
Έτσι, όλη μέρα δεν κάναμε τίποτα κουραστικό ή πιεστικό!
Διαβάσαμε τα ημερολόγιά μας- όσοι ήμαστε, δηλαδή, συνεπείς και κρατούσαμε ημερολόγιο τις μέρες των διακοπών... 

Φυσικά, δεν προλαβαίναμε να διαβάσουμε όλα αυτά που είχαμε γράψει, μα ο καθένας από εμάς διάβασε την πιο καλή του μέρα από τις διακοπές, που είχε καταγράψει στο ημερολόγιό του!

Επειδή, όμως (όπως βλέπετε στην παραπάνω φώτο), δεν γράψαμε όλοι ημερολόγιο, γι αυτό η κυρία μας είπε να καταγράψουμε ο καθένας σε μια μικρή κόλλα χαρτί την πιο ωραία μας ανάμνηση από τις διακοπές μας!
Αυτή που μας κάνει να κλείνουμε τα μάτια και να θέλουμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω...
Το αποτέλεσμα το βλέπετε!


Η μέρα τελείωσε εξίσου ευχάριστα με ένα "παραμύθι για μικρούς και μεγάλους"...
όμορφο και διδακτικό, που μιλάει για συναισθήματα...
Σκεφτήκαμε να το "ανεβάσουμε" για να το διαβάσετε κι εσείς, αφού δεν είναι μόνο για μικρούς....




Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Πασχαλινές δραστηριότητες!!!

Η τελευταία μέρα πριν τις διακοπές του Πάσχα ξεκίνησε με εκκλησιασμό...
Άψογοι στις οδηγίες της δασκάλας μας πήγαμε , εκκλησιαστήκαμε, κοινωνήσαμε και με ασφάλεια μας συνόδεψε πίσω στο σχολείο...

Εκεί μας περίμεναν ένα σωρό δουλειές: Να γράψουμε τις πασχαλινές μας καρτούλες, να τελειοποιήσουμε τις κατασκευές μας, να παραγεμίσουμε "χόρτο" τα πασχαλινά μας κουβαδάκια και να στολίσουμε τις σακουλίτσες που θα μεταφέραμε όλα αυτά σπίτι.

Μα το κυριότερο όλων: να βάψουμε τα αυγά μας!!!
Το κάναμε με έναν έξυπνο τρόπο: με ειδικά χρώματα που απλά τα έβαζες στα γάντια και πασάλειβες τα αυγά!!!
Η κυρία Μαρία απλά πηγαινοερχόταν και μας έβαζε χρώμα στα γαντάκια μας...


Ο καθένας αναλάμβανε ένα χρώμα για να βάψει με αυτό τα αυγά της ομάδας του!

Ο καθένας ένα χρώμα, τέσσερα αυγά ...και τα αυγά βάφτηκαν!

Έτσι, "στο πί και φι" τελειώσαμε όλα τα αυγουλάκια μας και χωρίς να λερώσουμε ούτε καν τις ποδίτσες μας!

και αφού τα ετοιμάσαμε όλα... τα τοποθετήσαμε προσεχτικά στις σακουλίτσες τους!

Και... έτοιμοι για τις διακοπές του Πάσχα!!!

Η πασχαλινή νικήτρια ομάδα; Η πράσινη πάλι!
 Τι φρόνιμα παιδιά είναι αυτά; Σάρωσαν τα έπαθλα!
Το Μελινάκι απουσίαζε μα της στείλαμε το μετάλλιό της στο σπίτι!

Με τούτα και με εκείνα, έφτασε η ώρα που θα σας ευχηθούμε:


Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

Πρωταπριλιά- εκδρομή για την κατασκευή πασχαλινού καλαθιού


Πρώτη Απριλίου και ημέρα εκδρομής!
Διπλή διασκέδαση για εμάς!!!
Μπήκαμε, λοιπόν, στην τάξη τρισευτυχισμένοι, που θα φεύγαμε από το σχολείο μια τέτοια ανοιξιάτικη μέρα!
Όταν, όμως η κυρία Μαρία πήρε παρουσίες και ως συνήθως κάλεσε το πούλμαν για να ορίσουν την ώρα που  θα βγαίναμε στο δρόμο, διακρίναμε μια ανησυχία στο πρόσωπό της που όσο μιλούσε γινόταν πιο έντονη!
Βγήκε από την τάξη, πήγε στην κυρία Τίνα και ξαναγύρισε το ίδιο ανήσυχη και στεναχωρημένη...
Μας είπε ότι το πούλμαν έπαθε βλάβη και μέχρι να βρεθεί ένα άλλο θα χάναμε το πρόγραμμα στο εργαστήρι που είχαμε κλείσει να πάμε!
Θα ευχόταν να είναι πρωταπριλιάτικη φάρσα, είπε, μα έλεγε αλήθεια!
Τις δώσαμε λύσεις, όπως να πάμε με το αμάξι της, ή να καλέσουμε τις μαμάδες μας να μας πάνε, μα εκείνη μας έκοψε ότι αυτά δεν επιτρέπονται...
Μας πρότεινε να μας επιστρέψει τα χρήματα, ή να τα κρατήσει για να πάμε για μετά το Πάσχα και να φτιάξουμε ..."καλοκαιρινό καλαθάκι"!
Έτσι, αποφασίσαμε το δεύτερο με μεγάλη θλίψη...
Μα τα άσχημα δεν τελείωναν εκεί...
Μας είπε ότι οι ώρες που έχουμε μπροστά μας είναι πολλές μέχρι να σχολάσουμε, οπότε καλό θα ήταν να κάνουμε λίγο γραπτό λόγο το πρωί...
Προσπαθήσαμε να το αποφύγουμε, λέγοντας ότι δεν έχουμε τετράδια ούτε μολύβια..
μα εκείνη μας μοίρασε χαρτιά λευκά και μας είπε να γράψουμε με μαρκαδόρο που όλοι είχαμε!
Μας είπε ότι θα γράφαμε για το πως σκοπεύουμε να περάσουμε τις διακοπές του Πάσχα...
μα εμείς δεν θέλαμε να σκεφτούμε τίποτα, γιατί νιώθαμε στεναχώρια που χάσαμε την εκδρομή μας!
Έγραψε, όμως την ημερομηνία στον πίνακα και επέμενε να ξεκινήσουμε...
Τίποτα δεν μας γλίτωνε πια!
Το πήραμε απόφαση και αρχίσαμε να γράφουμε την ημερομηνία και αμέσως μετά το θέμα που έγραψε η κυρία στον πίνακα: 


μα μόλις διαβάσαμε το θέμα....
έγινε ένας κακός χαμός!!!
Πετούσαμε τις κόλλες και χοροπηδούσαμε με διάφορα συναισθήματα να ξεχειλίζουν:
χαρά, ενθουσιασμό, έκπληξη, θυμό μα και διάθεση για εκδίκηση!!!!
Άλλοι φώναζαν, άλλοι την αγριοκοιτάζαμε, άλλοι πέσανε πάνω της
και έτσι αναγκάστηκε να μείνει πίσω από την έδρα της να σωθεί από την ορμή των αντιδράσεών μας!!!
Τελικά, ένα συναίσθημα παρέμεινε: η χαρά... που τελικά δεν χάλασαν τα σχέδια μας και  θα φεύγαμε εκδρομούλα!



Φτάσαμε στο εργαστήρι, και βαλθήκαμε να φτιάχνουμε το πασχαλινό μας καλαθάκι!!!

Εργαστήκαμε με όρεξη, και με πολύ επιδεξιότητα, τόσο που καταπλήξαμε τις υπεύθυνες του προγράμματος!!!

Τελειώσαμε στο πι και φι, μα δεν σας δείχνουμε ακόμα τι φτιάξαμε...
Να έχετε αγωνία μέχρι την επόμενη ανάρτηση που θα σας τα αποκαλύψουμε! ;-)

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ είπαμε;;;