Παγκόσμια μέρα σχολικού αθλητισμού και διαφορετικότητας!

Δευτέρα... και σερνόμασταν να μπούμε στην τάξη από τη νύστα μας ...
Η κυρία Μαρία όμως μας είπε να μην ανοίξουμε την τσάντα μας...παρά να ακούσουμε τι έχει να μας πει!
Μας θύμησε, λοιπόν, ποιος είναι ο ρόλος ενός θεατή, γενικά, και κατόπιν μας ανακοίνωσε ότι για τη πρώτη διδακτική ώρα θα είμαστε καθώς πρέπει θεατές για τα παιδάκια της πρώτης, γιατί είμαστε και πρότυπο για αυτά!

Κατόπιν, έγινε το ανάποδο: τα μικρά της πρώτης έγιναν θεατές ...

...και εμείς παίζαμε διάφορα παιχνίδια με την καθοδήγηση των τριών γυμναστριών μας!

και αφού αρχίσαμε να ιδρώνουμε, η κυρία μας άλλαξε αυλή...

και βρεθήκαμε να ζωγραφίζουμε στο έδαφος φατσούλες παιδιών, διαφορετικές
φυσικά, η μία με την άλλη μεταξύ τους. Η κυρία Ερμιόνη μας εξήγησε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους, μα εμείς πρέπει να τους σεβόμαστε και να ζούμε αρμονικά όλοι μαζί!

Δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να ζωγραφίζουμε στο τσιμέντο , μα τα καταφέραμε  αξιοπρεπέστατα! 

Έπειτα, η κυρία μας έβαλε μέσα στην τάξη, να ξεκουραστούμε λίγο από τις αθλοπαιδείες και τη ζωγραφική στο τσιμέντο.
ήταν υπέροχη η συζήτηση!
Μιλήσαμε για την αξία και την αναγκαιότητα της άθλησης στη ζωή μας, και επιτέλους αναλύσαμε με λεπτομέρειες  τι είναι αυτή η παγκόσμια μέρα που όλο το σχολείο  γιορτάζει!

Αμέσως μετά μπήκαμε οι τρεις πρώτες τάξεις στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου.
Στην αρχή οφείλω να πω οτι η φασαρία ήταν τρομερή, μα μόλις άρχισε η ταινία βουβαθήκαμε όλοι!

Η ταινία ήταν πολύ συγκινητική  με πολλά μηνύματα και σωστά πρότυπα!
Χάθηκε να βλέπουμε κάθε Παρασκευή ή κάθε Δευτέρα  όλη μέρα ταινίες στο σχολείο;